وبلاگ سليم النفس : جلسه دیروز استیضاح آقای کردان، جز یک جلسه ی تسویه حساب سیاسی چیز دیگری نبود. آقایان که این فعل را نشانه دموکراتیک بودن مجلس عنوان می کردند، باید توجه داشته باشند که امثال کردان در این ممکلت به وفور دیده می شود و به جای اینکه ما انتهای چشمه را ببندیم بهتر است سرچشمه را بیابیم و آنرا مسدود کنیم. در قضیه آقای کردان، سوالات بسیاری نهفته است. اولا چرا مجلس به عنوان نهاد قانونگذاری در کشور در مورد این موضوع بیشتر تحقیق نکرده است در حالی که آقای هدایت خواه در گفتگو ویژه خبری ساعت 23 عنوان کرده است که ما به دولت اعتماد کردیم.این حرف یعنی چه؟؟؟!!!! مگر وظیفه ی شما این نبود که در مورد هر وزیری تحقیق کنید. پس ضعف اول این قضیه بر می گردد به مجلس. دوما آقایان موافق استیضاح ،بحث چگونگی تدریس ایشان را در دانشگاه عنوان می کردند و می گفتند که با درخواست آقای کردان صورت گرفته است. اولا اینکه برای ورود به هر سازمانی نیاز به نوشتن درخواست نامه است دوما چرا آقای جاسبی درخواست ایشان را قبول کردند؟؟!!!

در کشور افرادی، چه در این دوره و چه در دوره های گذشته هستند که با گرفتن مدرکهای ناپلئونی که هیچ عقل سلیمی روش آموزش به آنها را نمی پذیرد وجود دارند. کسانی که با داشتن پارتی نمره ای می گیرند و یا اینکه در کلاس شرکت نمی کنند و سر جلسه به صورت اپن بوک (کتاب باز) امتحان می دهند و سپس با مدارک که اخذ می کنند چه پستهایی که نمی گیرند.کار مجلس در مورد این قضیه از جهاتی خوب بوده است. اما اینکه دنبال این ماجرا گرفته نشود و عاملان این قضیه مورد بازخواست قرار نگیرند، به همه فهمانده خواهد شد که مسئله ی کردان جز یک بازی سیاسی چیز دیگر نبوده است.تخریبهایی که در این روزها صورت گرفته در شان ملت ما نبوده است هر چند مقام معظم رهبری هم عنوان می کردند که از هم انتقاد سازنده داشته باشید نه اینکه همدیگر را تخریب کنید که این روش آن طرف دنیاست. هر چند آقای کردان از وزارت کشور خداحافظی کرده اند اما شایسته نبود در پایان عمر این دولت این برخوردها صورت بگیرد. آقای کردان جز کاغذ پاره ای ناچیز ( آقای رئیس جمهور منظور از کاغذ پاره را مدارک دکترای افتخاری می دانستند) ،کوله باری از تجربه بلندی داشتند که این پست شایسته ایشان به نظر می آمد. امید آنست که در روزها بعد فرد شایسته ی این پست رهسپار ساختمان وزارت کشور شود.