دريانيوز: استان مازندران بعنوان یکی از پراستاندارترین استان‌های کشور، نام خود را در کتاب گینس بیشترین استاندارهای ایران ثبت کرده و به مقام نخست رسیده است. گو اینکه بنظر می آید استانهای شمالی در نگاه مرکز نشینان، استانی برای طی کردن دوره کارآموزی مدیران تازه وارد است تا آن مقامات آمادگی برعهده گرفتن پست های عالی دولتی همچون ریاست دستگاهای ملی، وزارت خانه ها و سفارت خانه ها را پیدا کنند. حالا تعبیر معروف شمالی را بکار نمی برم که می گویند ...!

علی ایحال هر استاندار جدید احتمالا با دست پر و البته با برنامه های جدید پر زرق و برق می آید و مدتی از این شمالی های ساده و مخلص ،بَه‌بَه و چَه‌چَه می شنود و بعد از نیم سال و یک سال و اندی به حق اش در مرکز می رسد!! ولی نقطه امیدوارکننده این است که این دانش آموخته دانشگاه علم و صنعت سابقه مدیریت در مازندران و ایضا یکی از صنعتی ترین استان های کشور(قزوین) را دارد که شاید برخی را بر این باور برساند که حضرت ایشان می تواند بخش صنعتی استانی که ذاتا گردشگری و کشاورزی است را دگرگون کند.

اما خودمانیم. دیگه شورشو در آوردند! یک استان در مدت ٣٠ سال ٢٠ استاندار!!! را به روی مبارک خود ببیند!!!؟؟؟.

پیشنهادهائی قبلا در مورد طول دوره صدارت استاندارها مطرح شده بود که شایسته تکرار است شاید یک سال دیگر بعد از اینکه استاندار دیگری هم آمد!! دوباره تکرار کنیم و آن اینکه اولیای امور باید برای این مسئله فکری و راه حلی برگزینند.

در اکثر کشورهای راقیه والیان امور معمولا برای یک دوره مدت معین انتخاب می شوند. هم چنانچه مثلا سفرا برای یک دوره ۴ ساله یا ٣ ساله انتخاب می شوند می توان استاندارها را نیز بر همین مبنا برای یک دوره سه ساله یا ۴ ساله انتصاب کرد تا این آقایان هم در این سه سال برنامه ریزی مناسب کوتاه‌مدت و میان مدت داشته باشند و امنیت روانی کافی از بابت فعالیتهای‌شان داشته باشند.

البته مازندرانی ها و شمالیهای خوش قلب، هر سال چاره ای جز شادباش گفتن به مدیران عالی دولتی را هم ندارند و صد البته امید دارند عملکرد ایشان بسیار بهتر از عملکرد والیان ديگر باشد.

اما داستانک امروز در باب دوست داشتن سرزمین و ولایت است:

می گویند طاهر ذوالیمنین خراسانی چندی والی مصر شد و بدانجا رفت. مصری ها برای وی قبه ها برافراشتند و دیوارها آراسته کردند و زمین ها مفروش . از چپ و راست بر او گل می افشاندند. اما طاهر بی توجه بود. سبب اندوه پرسیدند. گفت این ها به چکارم آید در حالیکه حتی پیرزنان خراسان و پوشنج را بین نظارگان نمی بینم.

اقول: حال که استاندار فعلی محاسن زیادی از جمله سکونت و سابقه کاری در استانداری مازندران را دارد امیدواریم که مثل یکی از استاندارهای اصالتا شمالی گلستان نباشد که به مصداق آب در کوزه و ما تشنه لبان می گردیم آخر هفته همیشه دلتنگ مرکز بوده و سه روز در هفته بدنبال یار در خانه به تهران رود.

منبع : وبلاگ طبرستان