وحدت،الزامی ترین نیاز امروز جامعه ما

انگيزه : قدیمی ترهای ما می گفتند که سیاست انگلیسی های استعمارگر در کشورهای جهان سوم تابع یکی از ضرب المثلهای آنهاست که می گویند : اختلاف بیانداز و حکومت کن! در همین راستا استعمار پیر غالباً چند نوع جنگ را طراحی کرده و از پشت پرده به تحریک و حمایت و هدایت هر دو طرف دعوا می پرداخت! جنگ اقوام، جنگ نژادها، جنگ اراضی، جنگ برتری طلبی ها، جنگ منافع ، جنگ ادعاها، جنگ سرد، جنگ مذهبی، جنگ سیاسی، جنگ اقتصادی، جنگ فرهنگی، جنگ تمدنها و ... نمونه هایی از آنانند!

فضای سیاسی امروز جامعه ما،خواسته یا نا خواسته به اختلاف پردامنه ای گرفتار شده که دقیقاً در جهت آرزوهای دیرینه استکبار جهانی و دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامی و ایران عزیز است،اهداف شومی که رهبری معظم انقلاب اسلامی در دیدارهای اخیر و ترجیحاً در دیدار با بسیجیان به آن اشاره فرمودند.

اگر چه در اسلام و آموزه های دینی ما اختلاف،نعمت تلقی شده و یکی از لازمه های رشد یک جامعه محسوب می شود، اما در آنجا منظور،اختلاف سلیقه و تنوع دیدگاهها و تکثر نظرات است که حقیقتاً اگر جامعه و ملتی از آنها محروم باشد، دچار خسران می گردد و ما نباید با آن مبارزه کرده و نگران انتقادهای سازنده و مصافهای رشد دهنده و بالابرنده باشیم !

آنچه که امروز ما را نگران کرده و جامعه و افکار عمومی را می آزارد، یقیناً اختلاف عقیده و اختلاف منافعی است که زمینه های سوءاستفاده های رسانه ای و دیپلماسی و اقتصادی استکبار جهانی را فراهم آورده و طمع آنان را به امید براندازی و یا عقب نشینی های مشهود نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران از مواضع اصولی و حقوق حقه  و مسلم ملت مثل برخورداری از تکنولوژی هسته ای  بر می انگیزاند! مصوبه های آنچنانی در آژانس بین المللی انرژی هسته ای، نشست های تهدیدآمیز کشورهای موسوم به۱+۵، بیانیه های اهانت آمیز اتحادیه اروپا،راه اندازی و فعال سازی شبکه های فارسی زبان با حمایت های همه جانبه استکبار جهانی و سنگ اندازیهای غیر متعارف در روابط بین المللی ایران اسلامی و نیز دخالت واضح و آشکار در امور داخلی ایران از طریق ساخت و پخش برنامه های رسانه ای و موضع گیریهای مقامات سیاسی و غیره،مشت های نمونه خروارند!

تبدیل شدن مراسم سیاسی معنوی نماز جمعه به یک حضور فتنه انگیز!،تندیل شدن مراسم ضد امریکایی ۱۶ آذر به مراسمی امریکا پسند!،تخریب مسئولان نظام در ابعاد مختلف از جمله اتهام اقتصادی رانت خواری به آیه الله هاشمی رفسنجانی، اتهام اخلاقی دروغ گویی به دکتر احمدی نژاد، اتهام معنوی  خوشگذرانی و موج سواری به دکتر علی لاریجانی، اتهام ناتوانی به آیه الله آملی لاریجانی و .... همه و همه از آثار همین غفلت ها و یا نتیجه توطئه های آشکار و پنهانی است که علیه ما در جریان است!

هنگامی که ما آشکارا نتیجه تلخ اختلافات را می نگریم، با چه توجیهی از یک سو داعیه دار دلسوزی برای انقلاب و اسلامیم، و از دگرسوی همچنان بر طبل اختلاف نواخته و یا متواتراً در شیپور ترور شخصیت شخصیت ها  می دمیم!اختلافی که فقط به تاراج سرمایه های اجتماعی نظام منجر شده و هیج وجهه ای به هیچکس نمی دهد و گره ای از هیچ مشکلی وا نمی کند و هیچ آتشی را هرگز فرو نمی نشاند!

زان یار دلنوازم،شکریست با شکایت                    گر نکته دان عشقی، بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت،هر خدمتی که کردم                 یا رب مباد کس را، مخدوم بی عنایت

رندان تشنه لب را، آبی نمی دهد کس                  گویی ولی شناسان، رفتند از این ولایت

از هر طرف که رفتم،جز وحشتم نیفزود                   زنهار از این بیابان، وین راه بی نهایت           

امروز ما در معرض بزرگترین تهدیدها و تحریم های جامعه بین الملل با میدانداری استکبار جهانی هستیم و از طرفی مردم ما در زیر فشار مشکلات متعدد اقتصادی از جمله بیکاری و گرانی اند و از سوئی دیگر برنامه های استراتژیک زیادی را در دست اجرا داریم که در آینده به تضمین سعادت ملی و تعالی همه جانبه جمهوری اسلامی منجر می شود و همه اینها مستلزم کنار نهادن اختلافات قابل اغماض در عرصه داخلی است که متاسفانه گرایش قابل اعتنائی برای چنین وحدتی دیده ملاحظه نمی شود !

راه حلهای موثر برای ایجاد و یا تقویت و گسترش همه جانبه وحدت ملی در حوزه سیاست عبارتند از : تقوای الهی و عقوبت گرایی اعتقادی، بصیرت و توسعه دیدگاهی و عمق نگری، اهم و مهم کردن امور، ترجیح مصالح نظام برمنافع فردی و حزبی  و جناحی، اندازه گیری نتایج گذشته اختلافات سران تا کنون، گرد آمدن در حوزه اشتراکات و پرهیز از اولویت بخشی به اختلافات، پرهیز از انحصارگرایی و تقویت اعتماد و حسن ظن مردم و مدیران نظام به هم، میدانداری افراد موجه تر و مرضی الطرفین جهت کاهش جدی  سوءتفاهم ها، کنار نهادن تندروها در هر دو طیف، برخورد جدی قضایی و رایانه ای با اختلاف افکن ها، امن تر کردن فضای رسانه ای از جمله رسانه ملی، اجتناب از کنایه زدن ها و انتشار حرفهای دو پهلو و نیش دار! پایان بخشیدن به فرهنگ توهین و تمسخر و تهمت و تخریب، ایجاد صحنه های مقوم وحدت، بررسی و حل مسائل اختلافی از جمله روشن کردن هر چه سریع تر پرونده و سرنوشت زندانیان حوادث پس از انتخابات، استفاده از پتانسیل های نمایندگان مجلس خبرگان رهبری، مجلس شورای اسلامی، مجمع تشخیص مصلحت و نیز مراجع و روحانیت معظم در پیگیری و رفع ابهامات مطروحه و گریز از چنگ و دندان نشان دادنهای غیر متداول در جامعه ما و راه حلهای کارآمد دیگر که مجال آنها در این مقال نیست.

قوی ترین گزینه ای که به اعتراف و اذعان طرفین می تواند تاثیرگذار بلامنازع باشد، رهبری معظم انقلاب و رهنمودهای داهیانه معظم له هست که انصافاً منصفانه ترین مواضع وحدت بخش را از ابتدا تا کنون اتخاذ فرموده و فراتر از خواسته های این و آن فقط و فقط به مصالح و سربلندی نظام اندیشیده و خواهان همکاری همه طیفها در جناح خودی شده اند و اگر گوشهای مخاطبان ایشان،اندکی شنوایی و ذهنهای آنها اندکی قدرت نگهداشت داشت،جامعه ما برای تحقق آرمانها و اهداف عالیه نظام مشکلی نداشت! 

امیدواریم تا دیرتر نشده، همه به خود آیند و آستین همت بالا زده و بجای حرافی، به طراحی و عمل به ادعاهایی بپردازند که گرهی از کارهای فروبسته مردم باز شود و بجای عبوس بودن، نشاط عمومی را توسعه بخشیده ، امید همگانی را ارتقاء و اعتلاء داده و  گوش به فرمان رهبر معظم،بر اساس منشور برادری امام راحل عمل کنند.